วิถีการเรียนรู้ของครูชายขอบ

ได้รับโอกาสครั้งสำคัญจากสถาบันที่หล่อหลอมให้ผมมาเป็นผมดังเช่นทุกวันนี้ นั้นก็คือคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ โดยโอกาสที่ผมได้รับ ได้แก่ การเขียนบทความเพื่อถ่ายทอดประสบการณ์ในเรื่องที่เกี่ยวกับการเรียนรู้ของพี่น้องเพื่อนครูจากมุมมองของการเป็นศึกษานิเทศก์ในเขตพื้นที่ชายขอบ ก็เลยกลายเป็นชื่อบทความนี้ครับ ลองอ่านดูนะครับ วิถีการเรียนรู้ของครูชายขอบ

สิ่งที่เห็นจากนโยบาย ลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้ (ตอนที่ 2)

บทความนี้ขออนุญาตถ่ายทอดต่อจากบทความตอนที่แล้วนะครับ ผมจะขอพูดถึงหลักการของ Learning by Doing ที่เกิดจากประสบการณ์และการค้นคว้าเพิ่มเติมดังนี้ครับ สิ่งที่เห็นจากนโยบาย ลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้ (ตอนที่ 2)

สิ่งที่เห็นจากนโยบาย ลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้ (ตอนที่ 1)

ในช่วงนี้ผมมีโอกาสได้ลงพื้นที่เพื่อทำการนิเทศ ติดตามนโยบายเรื่อง ลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้ ซึ่งเป็นนโยบายของรัฐมนตรีกระทรวงศึกษาธิการ พล.อ.ดาว์พงษ์ รัตนสุวรรณ โดยนโยบายดังกล่าวมีหลักการที่สำคัญโดยสังเขปดังต่อไปนีครับ สิ่งที่เห็นจากนโยบาย ลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้ ตอนที่ 1

ความหลากหลายของงานวิจัยในชั้นเรียน (ที่ครูต้องเลือก)

เมื่อต้นเดือนที่ผ่านมามีรุ่นน้องมาปรึกษาเรื่องสถิติที่ใช้สำหรับการทำวิจัยในชั้นเรียนเพื่อประกอบการประเมินวิทยฐานะ ซึ่งผมก็ได้อธิบายไปตามความรู้และประสบการณ์บนเส้นทางนี้ร่วมๆ 10 ปี ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่ารุ้นน้องผมคนนี้ จะเข้าใจสิ่งที่ผมอธิบายมากน้อยเพียงใด??? แต่เมื่อผมอธิบายเสร็จแล้ว ทำให้ผมได้วัตถุดิบสำหรับการเขียนบทความนี้ขึ้นมา ชื่อบทความอาจจะออกแนวดุๆหน่อยครับ เพราะเป็นสิ่งที่ครูต้องเลือก รายละเอียดเป็นอย่างไร โปรดอ่านครับ ความหลากหลายของงานวิจัยในชั้นเรียน (ที่ครูต้องเลือก)

ประสบการณ์จากการไปอบรมหลักสูตรศึกษานิเทศก์เชี่ยวชาญ : ตอนที่ 2

จากองค์ความรู้ที่ได้รับในตอนที่ 1 ซึ่งเป็นเรื่องของเราจะมีวิธีทำอย่างไร เพื่อให้เลื่อนวิทยฐานะได้ และลักษณะผลงานทางวิชาการของวิทยฐานะเชี่ยวชาญนั้นควรมีลักษณะอย่างไร สำหรับในตอนที่ 2 ผมจะขอนำเสนอเรื่อง เอกสารจำนวน 13 รายการที่ไม่ควรลืมเพื่อขอรับการประเมิน ซึ่งบรรยายโดย นายนิคม ชมพูหลง ศึกษานิเทศก์เชี่ยวชาญ สพป.มหาสารคาม เขต 1 รายละเอียดมีดังนี้ครับประสบการณ์จากการไปอบรมหลักสูตรศึกษานิเทศก์เชี่ยวชาญ ตอนที่ 2